Fragment nga “Njeriu qe qesh” – Viktor Hygo

Kushdo qe ka rrojtur ne vetmi e di mire se sa i nevojshem eshte monolgu. Fjala e mbajtur perbrenda e bren njeriun . Kur flasim me hapesiren sikur shfryejme dufin. Kete zakon sic dihet e kishte Sokrati. Ai bisedonte me veten e vet, po keshtu edhe Luteri. Ursusi u ngjante ketyre njerezve te medhenj. Kishte zotesine qe vete fliste dhe vete degjonte. Bente pyetje dhe pergjigjej; levdohej dhe shahej

Similar Posts

Leave a Reply

Your email address will not be published.