Herman Hesse rreth fatit të njeriut

“Ti duhesh të c’mësohesh me shprehinë e të qenurit dikush tjetër apo askushi, të mos imitosh zërat e të tjerëve dhe të ngatërrosh fytyrat e të tjerëve me tënden.”
“Një gjë i është dhënë njeriut që e bën atë zot, që ja kujton se ai është vet zoti: ta njoh fatin.”
“Kur fati i vjen njeriut nga jashtë, e bën atë të përkulet sikurse një shigjetë që e përkul një kaproll.
“Kur fat i vjen njeriut nga brenda, nga pjesa më e thellë e tij, e bën atë më të fortë, e bën atë zot… Një njeri që e njeh fatin e tij kurrë nuk tenton ta ndryshoj atë. Përpjekja për ta ndryshuar fatin është një kërkim fëmijëror që shkakton grindje dhe vrasjen e njëri-tjetrit… I gjithë pikëllimi, helmi, dhe vdekja janë të panjohura është fati i imponuar nga jashtë. Por çdo akt i vertetë, çdo gjë që është e mirë, e hareshme dhe e frytshme është fat i jetuar, fati që është shndërruar në vete.”
“Jeta e cdo njeriu eshte rruga per tek vetja. Asnje njeri s’ka qene kurre krejtesisht ai vete; megjithate secili synon te behet ai, njeri keshtu e tjetri ashtu, secili sipas menyres se vet. Secili mban deri ne fund mbeturinat e lindjes se tij, gelbazen dhe levozhgen e nje lashtesie.
Disa nuk arrijne te behen kurre njerez;mbeten bretkosa, hardhuca, buburreca. Disa lart jane njerez e poshte peshq. Por secili eshte pjelle e natyres, pra te gjithe kemi prejardhje te njejte, te gjithe dalim nga vrima e njejte; mirepo secili synon qellimet e tij. Ne mund ta kuptojme fare mire njeri-tjetrin. por ama secili flet per veten e vet.”

Similar Posts

Leave a Reply

Your email address will not be published.