Kush është Eli Vizel?

Eli Vizel (i lindur në Rumani, 30 shtator 1928 – vdiq në Nju Jork më 2 korrik 2016) është i njohur gjerësisht si një shkrimtar amerikan hebre, autor i 57 librave, profesor dhe aktivist politik dhe një nga të mbijetuarit më të famshëm të Aushvicit.

Kur ishte 15 vjeç, ndërsa ushtria gjermane pushtoi Hungarinë, Elie dhe familja e tij u vendosën në një nga getot e izolimit të ngritura në vendlindjen e tij.

Dy muaj më vonë, të gjithë çifutët u deportuan në kampin e përqendrimit të Aushvicit dhe shumica e tyre u vranë shpejt pas mbërritjes. Vizel dhe babai i tij ishin të vetmit në familje që u kursyen, pasi ata ishin të aftë për punë. E vetmja gjë që e mbajti atë duke shkuar në kampin e përqendrimit ishte të dish se babai i tij ishte ende gjallë. Mjerisht, babai i tij u rrah për vdekje pak para se kampi të çlirohej dhe Eli nuk ishte në gjendje ta ndihmonte.

Libri që e bëri të famshëm – Natë – përshkruan gjithçka që ai ka kaluar, si gjatë burgimit të tij në kampin nazist dhe më pas. Tema të përsëritura në librat e Eli Vizel sillen rreth asaj se si çdo vlerë njerëzore u shkatërrua në kushtet e ashpra të kampit, turpi që ndjeu për të kundërshtuar babain e tij kur ishte në një gjendje të pafuqishme, neveri për njerëzimin dhe “vdekja e Perëndisë”.

Në vitin 1986, Eli Vizel u vlerësua me çmimin Nobel për Paqe për tejkalimin e përvojës së tmerrshme në Aushvic dhe për dërgimin e mesazhit të paqes dhe dinjitetit njerëzor. Ai është gjithashtu një anëtar themelues i Fondacionit të të Drejtave të Njeriut të Nju Jorkut.

Tejkalimi i tragjedisë na bën të fortë. Pra, këtu janë disa citate të Eli Vizel që do të rivendosin besimin tuaj në njerëzimin dhe do t’ju bëjnë të shohin të mirën që është ende atje.

*

Mund të ketë raste kur ne jemi të pafuqishëm për të parandaluar padrejtësinë, por kurrë nuk duhet të ketë një kohë kur ne nuk mund të protestojmë.

*

Kur një person nuk ka mirënjohje, diçka në njerëzimin e tij mungon. Një person pothuajse mund të përcaktohet nga qëndrimi i tij ose saj ndaj mirënjohjes.

*

Një person me integritet mund të bëjë një ndryshim.

*

Asnjë racë njerëzore nuk është superiore; asnjë besim fetar nuk është inferior. Të gjitha gjykimet kolektive janë të gabuara. Vetëm racistët i bëjnë ato.

*

Nëse lutja e vetme që thoni gjatë gjithë jetës suaj është “Faleminderit”, atëherë kjo do të jetë e mjaftueshme.

*

Unë I lutem Perëndisë brenda meje që Ai do të më japë forcën për t’i kërkuar atij pyetjet e duhura

*

Ne nuk duhet të shohim ndonjë person si një abstraksion. Në vend të kësaj, ne duhet të shohim në çdo njeri një univers me sekretet e veta, me thesaret e veta, me burimet e veta të ankthit dhe me njëfarë mase të triumfit.

*

Dhe ndjej mirënjohje në zemrën time sa herë që mund të takoj dikë dhe të shikoj buzëqeshjen e tij.

*

Shpresa është si paqja. Nuk është dhuratë nga Perëndia. Është një dhuratë vetëm që ne mund t’i japim njëri-tjetrit.

*

Pasi të keni sjellë një jetë në botë, ju duhet ta mbroni atë. Ne duhet ta mbrojmë atë duke ndryshuar botën.

*

Sepse në traditën time, si hebre, besoj se gjithçka që marrim ne duhet të ndajmë me njëri- tjetrin.

*

Një shkatërrim, një asgjësim që vetëm njeriu mund të provokojë, vetëm njeriu mund ta parandalojë.

*

Nëse unë isha i zhytur në melankoli të vazhdueshme, nuk do të isha kush isha.

“Kurrë nuk do ta harroj atë heshtje nate, që më grabiti përjetësisht dëshirën për të jetuar! 
Kurrë nuk do t’I harroj ato çaste, që vranë Zotin dhe shpirtin tim dhe m’I shndërruan ëndrrat në hi! 
Kurrë nuk do t’I harroj ato gjëra, edhe sikur të më dënonin të jetoja sa Zoti vetë! Kurrë!” 
-Shkëputur nga libri “Natë”.

Burimi: Goalcoast 
Përktheu: Kejdi Kraja

Similar Posts

Leave a Reply

Your email address will not be published.