Milan Kundera mbi të qenit vetvetja!

Çfarë është e padurueshme në jetë nuk është të qenit por të qenit vetvetja. Krijuesi, me kompjuterin e tij, lëshoi në botë biliona vetvete si dhe jetën e tyre. Por përveç kësaj sasie jetësh , është e mundur të imagjinojmë një qenie antike që ishte prezente para se krijuesi filloi të krijonte, një qenie që ishte–dhe ende është – përtej influences së tij. Atë ditë , kur ajo ishte shtrirë përdhe ` dhe kënga monotone e rrekese rridhte nëpërmjet saj, duke e pastruar atë nga vetvetja, nga pisllëku i vetvetes, ajo bënte pjesë në atë qenie antike e cila manifestonte vetveten ne zërin e kohës që kalon dhe ne kaltersinë e qiellit; tani ajo e di që s’ka gjë më të bukur!
Rruga që dilte nga autostrata ishte e qetë , dhe yje te larget, pafundësisht të largët , ndriçonin mbi te. Agnes i jepte makines dhe mendonte:
Te jetuarit, nuk ka asgje te lumtur ne te. Te jetuarit: zvarritja e vetvetes te dhimbshme permes botes. Por te qenit, te qenit eshte lumturi. Te qenit: duke u bere nje shatervan, nje shatervan mbi te cilin universi rrezohet si shi i ngrohte.

Similar Posts

Leave a Reply

Your email address will not be published.