Toni Morrison mbi Fuqinë e Artit dhe Shërbimin e Veçantë të Shkrimtarit për Njerëzimin

Shkrimtarët – gazetarët, eseistët, blogerët, poetët, dramaturgët – mund të prishin shtypjen shoqërore që funksionon si gjendje kome mbi popullsinë, despotat e komës e quajnë paqe, dhe ata mbytin rrjedhën e gjakut të luftës që hidhëron edhe përfituesit.

Disa lloje të traumave të shfaqura ndër popujt janë kaq të thella, aq mizore, sa që ndryshe nga paraja, ndryshe nga hakmarrja, madje ndryshe nga drejtësia, apo të drejtat, apo vullneti i mirë i të tjerëve, vetëm shkrimtarët mund të përkthejnë trauma të tilla dhe ta kthejnë trishtimin në kuptim, duke mprehur imagjinatën morale. Jeta dhe vepra e një shkrimtari nuk janë dhuratë për njerëzimin; ato janë domosdoshmëria e saj.

Shkrimtarët janë ndër artistët më të ndjeshëm, më intelektualë, më përfaqësues, më të spikatur. Aftësia e shkrimtarit për të imagjinuar se çfarë nuk është vetvetja, për të njohur të çuditshmin dhe për të mistifikuar të njohurit – e gjithë kjo është prova e saj ose e fuqisë së tij. Gjuhët që ajo ose ai përdor (imagjinare, strukturore, narrative) dhe konteksti shoqëror dhe historik në të cilin këto gjuhë nënkuptojnë, janë zbulesa indirekte dhe të drejtpërdrejta të asaj fuqie dhe kufizimet e saj.

Unë jam një shkrimtare dhe besimi im në botën e artit është intensiv, por jo irracional ose naiv. Arti na fton të bëjmë udhëtimin përtej çmimit, përtej kostove, për të dëshmuar botën ashtu siç është dhe ashtu siç duhet të jetë. Arti na fton të njohim bukurinë dhe ta kërkojmë atë edhe nga rrethanat më tragjike. Arti na kujton se ne i përkasim kësaj bote. Dhe nëse shërbejmë, ne zgjasim në kohë. Besimi im në artin rivalizon admirimin tim për çdo ligjërim tjetër. Komunikimi i artit me publikun dhe vetë midis zhanreve të ndryshme është thelbësor për të kuptuar se çfarë do të thotë të kujdesesh thellësisht dhe të jesh plotësisht njerëzor. Unë besoj.

Similar Posts

Leave a Reply

Your email address will not be published.